( 80
)
در قديم علوم ادبى را شامل دوازده نوع مى دانستند كه شاعرى آنها را
دراين دو بيت به نظم آورده است .
)نحو و صرف
عروض بعده لغه
ثم اشتقاق
فريض الشعرانشاء
كذاالمعانى البيان
الخط
قايه
تاريخ
هذا لعلم العرب احصاء
اما علوم ادبى منحصر به اين مقدار نيست
(نقدادبى ) و (تاريخ ادبيات ) نيزاز رشته هايى است كه در قديم هم
موقعيت واهميتى داشته است .البته نه به گستردگى امروز
تاريخ
ادبيات و سرانديشه هاى ادبى نيز مقدارى داخل در حوزه تاريخ قومى و
تاريخ اجتماعى مى باشد كه خود مبحثى گسترده و مستقل است .
علومى كه بر شمرديم و آنها را علوم ادبى مى گوئيم قسمت عمده اش پس از
طلوع خورشيداسلام و نزول كتاب آسمانى ما
قرآن مجيد
نشات يافته
است و حتى مى توانيم گفت كه همه علوم به نحوى ازانحاءارتباطى با
قرآن كريم دارد واصولا تشويق به تعليم و تعلم و گسترش دانش را در
همه طبقات مردم
جهان متمدن
به اسلام و قرآن و رفتار خاص نبى اكرم
[ص] مديون است .
گر چه قبل ازاسلام
عرب از برخى آگاهيها در زمينه شعر وانساب و
ايام
بهره داشته است و نيز ملل ديگر كمابيش از علوم و فنون بى بهره
نبوده اند ولى جهش و گستررشى را كه دين مبين اسلام به علوم ادبى و علم
و فن بخشيد سابقه نداشته است واين : قولى است كه جملگى برآنند.
بارى قرآن كريم
كانون گسترش همه فعاليتها و دانشهاى ادبى و غير
ادبى بوده و هست .
بطور كلى مايه نازش و تفاخر قوم عرب در دوران جاهليت
سخن و
سخنورى و شعر و شاعرى بود.اسلام نيز - پس از نور پاشى در شبه جزيره
عربستان به اين هنرارج نهاد
منتهى آن را جهت بخشيد و در خدمت قرآن
و دين اسلام در آورد. پيامبراكرم (ص ) وائمه معصومين ( ع ) بودند كه
به شاعران متعهد صله و جايزه مى بخشيدند و آنها را تشويق مى كردند.
شعرى كه قرآن نكوهيده شده است شعرى است بر مبناى خيال محض و
|