( 137
)
شيوه نويسندگى و نگارش
به دنبال بحثى كه درباره شيوه نويسندگى و نگارش داشتيم ضرورى دانستيم كه مشكلات خط واملاء فارسى را بازگو نمائيم تا لزوم توجه بيشتر به آن روشن شود.ازاينرو در شماره گذشته مجله به تاريخچه و برخى از مشكلات آن اشاره گرديد وادامه آن را بااشاره به راه رفع اين نابسامانيها را دراين شماره دنبال خواهيم نمود.
از سال 1314 ش كه شادروان احمد بهمنيار و ديگراساتيد درباره املاء فارسى و مشكلات و راههاى رفع آن مشكلات سخن گفتندو نيز بعدها كه اين مسائل در دانشگاه مطرح شدهمچنان اين بحث وجود داشته و دارد.
يكى از مشكلاتى كه از آن سخن گفته نشد و بزرگترين مشكل است اين است كه اهل قلم و نويسندگان ما در آثار خود هنوزاين موضوع را جدى تلقى نكرده اند و براى هماهنگى دراملاء فارسى به قواعد مطرد و منظم و همگون گوئى عقيده ندارند و خود را به رعايت آنها موظف نمى دانند. بدين جهت جز در كتب دانشگاهى و كتب درسى مدارس و معدود كتابها و مجلات ديگر و برخى روزنامه ها كه از مسير (كانال ) ويراستارى مى گذرد و تا حد زيادى هماهنگ مى شودبقيه كتابها وحدتى در شيوه املاء ندارند
اما چون هر كار بايداز پايه واساس درست شوداينكه در كتابهاى درسى و درس املاء آموزگاران و معلمان موطف اند قواعداملاء را رعايت كنند و آنها را دقيقا تعليم دهند بمرور در سطح دبيرستان حوزه و دانشگاه اين موضوع خود بخود حل مى شود و
