 ( 372
)
ـ كاستيهاى رساله هاى عمليه موجود352.
1. استفاده از عبارتهاى قديمى353.
2. به كار بردن عبارتهاى نامفهوم353.
3. ارجاع به مسائل گذشته354.
4. نداشتن نشانه هاى نگارش354.
5. نداشتن اصطلاح نامه354.
6. نداشتن فهرست اعلام
آيات354.
ـ كاستيهاى غيرنگارشى354.
1. تقسيم غيرتكنيكى فقه354.
2. فاصله رساله هاى عمليه از احكام اجتماعى و سياسى اسلام356.
3. نگاه فردگرايانه به فقه357.
4. ناهمگونى رساله ها با دگرگونيهاى اجتماعى358.
5. به كار بردن معيارها و شاخصه هاى مبهم358.
6. غفلت از مسائل مورد نياز و نگارش مسائل غير مورد نياز359.
ـ عوامل كاستيهاى رساله هاى عمليه359.
ـ ويژگيها و برجستگيهاى (الفتاوى الواضحه)360.
1. نگارش يك دوره اصول عقايد اسلامى و مختصر به روش نوين360.
2. نگارش پيش درآمد361.
3. نگارش مؤخره361.
4. دسته بندى نوين فقه362.
5. ورود و خروج منطقى363.
6. آوردن دليل در موارد بايسته365.
7. بهره گيرى از جدول تطبيقى و تصوير هندسى در توضيح برخى از مسائل365.
8. توضيح مسائل مورد نياز با استفاده از مثالهاى زنده366.
9. شرح بسيارى از مسائل به گونه پرسش و پاسخ366.
10. قلم سهل و روان366.
11. استفاده اندك از احتياط و كلمات ترديد آميز366.
12. پرداخت به فقه اخلاقى و تربيتى 367.
13. زياد كردن عنوانها و تهيه فهرست جامع367.
14. دسته بندى زيباى مسائل367.
15. شرح موضوعهاى فقهى بر اساس شاخصه هاى روشن368.
16. مشخص كردن موارد ارجاع368.
17. به كاربردن جمله هاى روشن امروزى
| 