( 189
)
نسخه اى است
نفيس نگاشته شده به سال 455
كه از آيه 120 سوره عمران
مى آغازد و
با تفسير آيه 150از سوره مائده مى فرجامد.
2. نسخه اى از كتابخانه ياد شده .اين نسخه ترتيبى منظم ندارد ولى
نسخه اى است كهن و نگاشته شده به سال 455.
3. نسخه اى از تبريز
كه تصويرى از آن در دانشگاه تهران به شماره
6234 محفوظ است .اين نسخه
نسخه اى است نفيس
نوشته شده به سال 538
از آغاز سوره انفعال تا آيه 78 سوره هود.
4. نسخه كتابخانه ملك كه نسخه اى است ارزشمنداز آيه 44 سوره هود
تا آيه 61 سوره كهف .
5. نسخه دانشگاه برنستون در آمريكا.اين نسخه اى است نفيس نگاشته
شده به سال 567از آيه 136 سوره بقره بقره تا آيه 120 سوره آل عمران .
7. نسخه اى از كويت كه تصويرى است از نسخه اى از[ حضرت موت] .اين
نسخه
نسخه اى نفيس و نوشته به سال 595از سوره صافات تا پايان قرآن .
8. نسخه دانشگاه تهران
نگاشته شده در قرن 8 و يا 9 كه از آيه 92
سوره انبياء آغاز مى شود و تا سوره فاطرادامه مى يابد.
كار مقابله
تحقيق و تصحيح قسمت عظيمى از تفسير پايان يافته و
اميداست با تلاش پى گير و گسترده اى كه در تحقيق و پژوهش آن معمو
مى دارند
در آينده اى نه چندان دور
شاهد نشر مجلدات آن باشيم .
مولف تبيان:
محمد بن حسن طوسى
معروف به شيخ الطائفه و شيخ طوسى
از ستارگان
درخشان اسلام و يكى از بزرگترين متفكران و مفسران و فقيهان و نوابغ
جهان اسلام است . مرحوم شيخ
از معدود قله سانانى است كه آثار قلمى و
ماثر فكريش ابعاد مختلف فرهنگ اسلامى را در نورديده است و زندگانى
علمى و فكرى وى
سرشاراز درسها و پندها براى طالب علمان و
جستجوگران دانش تواند بود. جامعيت
تسلط برانديشه هاى زمان
نستوهى
و شكن ناپذيرى در مقابل حوادث زمان
آزادانديشى
خلاقيت وابتكار
استوارى واستحكام نگاشته ها و تحقيقات
از جمله ويژگيهاى آن چهره
منور سلسله انديشه وران فرهنگ گرانقدر و درياوار تشيع است . سخن گفتن
از شخصيت علمى و فقهى آن بزرگمرد دراين مختصر نمى گنجد
پيشتر نيز
به مناسبتهائى به اجمال از وى
سخن گفته ايم و برخى از منابع شرح
حال وى را ياد كرده ايم .
پاورقى ها
1.براى آشنايى با تفسير طبرى
ر . ك :
مجله حوزه
شماره 24.38 و نيز منابعى كه در پانوشتها ياد كرده ايم
و بويژه منابع ياد شده در شمار ه68.
2. براى آشنائى با برخى از آثار تفسيرى اعتزاليان و مهمترين
انها
[ الكشاف] . رك :شماره 26.67و58. مجله حوزه
3. التبيان
ج /01/1
4.براى آشنائى بيشتر باالتبيان فى تفسيرالقرآن ر.ك :
مجله حوزه
شماره 19.67. و منابعى كه در پانوشت شماره 41 ياد
كرده ايم .
5.مجمع البيان
ج /10/1
6. التبيان
ج 1.25.
7.مجله حوزه
شماره 10.27 شماره 19.72.
|