زن‏هاى لبنانى در جستجوى «فكر روشن» و «قلم شيوا»

گفتگو: محبوبه ابراهيمى

علاقمندى بانوان به فراگيرى معارف در حوزه و دانشگاه، تنها به كشور عزيزمان، ايران، محدود نمى‏شود. بلكه در سراسر جهان، زنان بيشمارى با اشتياق و علاقه فراوان به تحصيل علوم دينى پرداخته و سعى در رفع شبهات پيرامون خود و انجام رسالت خويش دارند.
سفر خانم بدرالدين، مدير مدرسه علميه الزهراء (عليهاالسلام) بيروت به ايران، كه در تابستان سال جارى انجام شد، فرصت مناسبى را براى ما به وجود آورد تا در مصاحبه‏اى صميمانه و حضورى، ميزان تحقق اين موضوع را در ميان زنان لبنانى بررسى كنيم. ايشان در اين گفتگو به تبيين فعاليت‏هاى مدارس علميه لبنان (به ويژه مدرسه الزهرا بيروت)، بررسى نقش زنان در فرهنگ و اجتماع لبنان و... پرداختند. در ادامه، گزيده اين گفتگوى يك ساعته را تقديم حضورتان مى‏كنيم.

خانم بدرالدين بانوان لبنانى با چه انگيزه و هدفى وارد حوزه مى‏شوند؟

در بعضى كشورها انگيزه طلاب، كسب مدرك است، اما در لبنان اين طور نيست. به اين دليل كه حدود نيمى از طلاب ما يا دانشجو هستند و يا مدرك ليسانس دارند. ما از همان ابتداى ورود خانم‏ها، انگيزه‏هايشان را بررسى مى‏كنيم و برايشان توضيح مى‏دهيم كه مدرسه ما مدرك رسمى ندارد. با اين وجود، خانم‏ها مى‏گويند كه براى كسب مدرك به حوزه نيامده‏اند و هدفشان فقط فهم دين و شناخت معارف اسلامى است. خانم‏هاى لبنانى خيلى علاقه‏مند هستند كه فكر روشن و قلم شيوا داشته باشند تا از اين طريق، دين اسلام را تبليغ كنند.

پس طلاب شما بعد از فارغ التحصيل شدن هيچ مدركى دريافت نمى‏كنند؟

تا به حال هيچ مدركى براى آن‏ها صادر نمى‏كرديم، اما با هماهنگى مركز جهانى علوم اسلامى، مقدمات صدور مدرك براى فارغ التحصيلان فراهم شده است.

چه شرايطى براى پذيرش خواهران در نظر گرفته‏ايد؟

سال‏هاى قبل شرط خاصى براى پذيرش نداشتيم و در تمام مقاطع سنى و با هر مدرك تحصيلى‏اى، خانم‏ها را پذيرش مى‏كرديم، اما در حال حاضر فقط با مدرك ديپلم پذيرش مى‏كنيم.

پوشش و وضع ظاهرى خانم‏ها تا چه حدى در پذيرش مؤثر است؟

شرط ورود به حوزه، براى ما، حجاب است. اما با اين حال خيلى‏ها حتى بدون روسرى به حوزه مى‏آيند و التماس مى‏كنند كه در دوره‏هاى ما حضور داشته باشند.

شما چه نوع برخوردى با اين افراد داريد؟

ماآن‏ها را رد نمى‏كنيم. با آن‏ها صحبت مى‏كنيم و راه را نشانشان مى‏دهيم. مثلاً سال قبل خانمى بدون روسرى به حوزه ما آمد و خواهش مى‏كرد كه او را پذيرش كنيم. ليسانس باستان‏شناسى داشت. مى‏گفت: چون پدر و مادرم مسلمان بودند، من هم مسلمان شده‏ام، اما مى‏خواهم اصل اسلام را بفهمم. شرط حجاب در حوزه را كه به او گفتيم، كاملاً محجبه شد و به حوزه آمد.

خواهران طلبه، چه تأثيرى در جامعه و ميان خانواده شان دارند؟

آن‏هايى كه خودشان از حوزه تأثير گرفته‏اند، بر ديگران هم مؤثر هستند. يكى از طلاب ما، خانواده‏اى داشت كه اصلاً مقيد به حجاب و دين نبودند. بعد از ورودش به حوزه، بدون اين كه به خانواده‏اش حرفى بزند، تأثير زيادى بر روى آن‏ها گذاشت .رفتارش كاملاً تغيير كرده بود و خانواده‏اش از اين طريق هدايت شدند. الان حتى نماز شب هم مى‏خوانند و بسيار مؤمن شده‏اند. حتى خواهرهاى ديگرش هم به حوزه آمده‏اند.

مدارس علميه خواهران در لبنان چه وضعيتى دارند؟

در لبنان هر حزب و گروهى براى خود مدرسه باز كرده و فعاليت مى‏كند. يعنى در سراسر لبنان حوزه‏هاى مختلفى براى خواهران و برادران وجود دارد كه هر كدام وابسته به يك گروه يا دسته است. بسيارى از اين مدارس پيگير اهداف حوزه نيستند و در واقع فقط دكان‏هايى براى عرصه گروه‏ها و احزاب هستند و به نوعى به تهاجم فرهنگى دامن مى‏زنند. اين مدارس با اهداف والايى كه امام خمينى(ره) براى حوزه در نظر داشتند، فاصله زيادى دارند. شيعيان هم مدارس زيادى در لبنان دارند و حزب الله لبنان نيز مدرسه‏اى تشكيل داده كه به نام «مدرسه فرهنگى» شناخته مى‏شود و متقاضيان دوره‏هاى كوتاه مدتى را در اين مدرسه مى‏گذرانند و بنابر امتيازى كه كسب مى‏كنند، به دوره‏هاى بعدى راه پيدا مى‏كنند كه در نهايت آن دوره تخصصى است. در اين دوره‏ها اهداف عقيدتى و سياسى «حزب الله» دنبال مى‏شود.

درباره مدرسه حضرت زهرا (عليهاالسلام) بيروت بفرماييد.

مدرسه حضرت زهرا (عليهاالسلام)، حدود 16 يا 17 سال عمر دارد. هدف اين حوزه تربيت مدرس، مبلغ و سخنران در مباحث دينى و قرآنى و پرورش طلبه براى ورود به دوره‏هاى تخصصى است.

دوره‏هاى تحصيلى، چند سال به طول مى‏انجامند؟

دوره عمومى 4 ساله و دوره تخصصى 3 ساله است و امسال تعداد 65 نفر در دوره عمومى و 21 نفر در دوره تخصصى مشغول به تحصيل هستند.

چه رشته‏هاى تخصصى‏اى در مدرسه شما تدريس مى‏شود؟

دوره تخصصى مدرسه در رشته «علوم قرآن و تفسير» مى‏باشد. در آينده نزديك درصدد هستيم تا رشته تخصصى فلسفه و كلام را هم راه اندازى كنيم و كارهايى هم در اين زمينه انجام شده است. برنامه آتى ما راه اندازى رشته تخصصى «علوم تربيتى و اخلاق» است كه فعلاً در مراحل اوليه است.

دوره‏هاى آموزشى غير درسى هم داريد؟

پيش از اين، دوره‏هاى كوتاه مدت فرهنگى داشتيم و كسانى كه مايل به شناخت اسلام بودند و يا فاقد شرايط ورود به حوزه بودند، در آن دوره شركت مى‏كردند. طول اين دوره سه ماه بود و شركت كنندگان در صورت موفقيت به مرحله بعد راه مى‏يافتند. اين دوره‏ها متقاضى زيادى داشت و استقبال زيادى مى‏شد. گاه تعدادشان به 60 نفر مى‏رسيد كه متأسفانه به علت كمبود جا اين دوره‏ها ديگر برگزار نمى‏شود.

مدرسه شما با چه مشكلاتى مواجه است؟

مشكل اصلى ما تهاجم فرهنگى است. طرح‏هاى زيادى در اين زمينه داريم، اما متأسفانه براى اجراى آن‏ها، مكان مناسبى نداريم. مشكل ديگر، نيروى انسانى است كه بتواند به صورت فعال طرح و برنامه‏هاى حوزه را اجرا كند. در امر آموزش نيز با كمبود اساتيد مجرب و استاد اخلاق مواجه هستيم. تعدادى از كتب هم به عربى ترجمه نشده‏اند و استفاده از كتب فارسى براى طلاب مشكل است.

طلاب مدرسه شما چه فعاليت‏هاى فرهنگى‏اى انجام مى‏دهند؟

از يك سال پيش واحد تبليغ را راه اندازى كرده‏ايم و با حزب الله همكارى داريم. در تابستان سال جارى، 28 نفر فارغ التحصيل داشتيم كه در دوره‏هاى حزب الله به تدريس و تبليغ مشغول شدند و در مجموع 2700 جلسه تدريس و تبليغ در پرونده‏هاى خواهران درج شده است. همچنين براى طلاب، دوره‏هاى آموزشى زبان انگليسى و كامپيوتر را به صورت رايگان برگزار كرده‏ايم. تعداد زيادى از خواهران متقاضى آموزش زبان فارسى هستند كه براى اين دوره هم در حال برنامه ريزى هستيم. فعاليت مهم و اصلى خواهران در مدرسه، تهيه و انتشار مجله «النجاة» است كه سه سال از انتشار آن مى‏گذرد و مخاطب آن جامعه بانوان لبنان است.

مجله «النجاة» از چه بخش‏هايى تشكيل شده و توسط چه كسانى اداره مى‏شود؟

نويسندگان اصلى اين نشريه طلاب ما هستند و البته تعدادى از دانشگاهيان هم با ما همكارى دارند. بسيارى از افراد كه خواننده نشريه ما هستند، از آن اظهار رضايت مى‏كنند. حتى تقاضاى خارج از كشور هم داريم، اما قادر به ارسال مجله به خارج از كشور نيستيم.
مجله داراى 4 بخش اصلى است. بخش اول، مقالات علمى خواهران طلبه است. در هر ترم، بخشى از نمره هر درس به تحقيق اختصاص دارد و طلاب در هر ترم حدود 3 تا 4 تحقيق انجام مى‏دهند كه باعث آمادگى آن‏ها براى نوشتن پايان نامه مى‏شود و در صورت تأييد نهايى در مجله چاپ مى‏شود. بخش دوم نشريه «گفتگو» مى‏باشد. بخش سوم مجله شامل مباحث ادبى است كه به منظور تقويت زبان عربى خواهران و بالا بردن توانايى آن‏ها در سخنرانى به زبان فصيح مى‏باشد. بخش آخر شامل مطالب آزاد (خاطرات، نظرات، سؤال و جواب و...) مى‏باشد.

چه تفاوتى ميان مجله خودتان و مجلات حوزوى كشور ما، مشاهده كرده‏ايد؟

تفاوت‏هاى زيادى وجود دارد كه به شرايط و فرهنگ، وابسته است. مخاطب‏هاى ايرانى و لبنانى متفاوتند. در ايران مجلات شميم ياس، كوثر و حوراء و... مى‏توانند نياز خانم‏هاى طلبه را رفع كنند. در لبنان نيز، خانم‏ها به مطالبى كه در مجله «النجاة» چاپ مى‏شود، علاقه دارند. زنان لبنانى تشنه شناخت اسلامند و مى‏خواهند شبهه‏هايشان رفع شود. در لبنان هر عالمى، حكمى مى‏دهد و لبنانى‏ها دوست دارند كه حق را در اين ميان بشناسند.

چه توصيفى از زنان لبنانى داريد؟

زن در لبنان مظلوم است و كسى كه به او ظلم كرده، خودش است. چون به خودش اجازه داده كه دنبال فساد و جهل و ابتذال برود. اين مسأله به آقايان كمك مى‏كند كه نگاه بدى به خانم‏ها داشته باشند. بر اين اساس، زن در لبنان، تلاش و اراده‏اى ندارد.

چه توصيفى از زن‏هاى ايرانى داريد؟

بعضى از خانم‏هاى ايرانى، در خارج از كشور، باعث تعجب ساكنان كشورهاى ديگر مى‏شوند. در كشورهايى مثل لبنان همان طورى مى‏گردند كه لبنانى‏ها مى‏گردند و حجاب اصلى‏شان را كنار مى‏گذارند! بعضى از آن‏ها در كشورهاى ديگر و حتى در داخل هواپيما با پوشش نامناسبى هستند، اما به محض ورود به ايران روسرى و چادر سر مى‏كنند! در حالى كه حجاب تكليف الهى است و مكان نمى‏شناسد. حجاب حكم اسلام است، نه حكم جمهورى اسلامى كه در خارج از آن باطل شود.

به نظر شما دليل اين گونه مسائل چيست؟

اين كه متأسفانه بعضى از خانم‏ها به چادر عادت كرده‏اند و حتى اگر با پوشيدن چادر، تمام دست‏ها و گردن شان پيدا باشد، برايشان مهم نيست. عده‏اى هم فقط از ترس جمهورى اسلامى خود را مى‏پوشانند.
ايرانى‏ها تا وقتى از ايران خارج نشوند، قدر نظامشان را نمى‏دانند. مثل ماهى كه تا در آب است، قدر آب را نمى‏شناسد. ايرانى‏ها در نعمتند. اما بعضى از آن‏ها قدر نعمت را نمى‏دانند.

نگاه مردم لبنان به جمهورى اسلامى ايران چگونه است؟

مردم لبنان وقتى به ايران مى‏آيند و زن‏هاى بى حجاب را مى‏بينند، خيلى تعجب مى‏كنند. اما با اين وجود، ايران و انقلاب اسلامى و امام خمينى و امام خامنه‏اى را خيلى دوست دارند. به ولايت فقيه هم معتقد و پابند هستند. يعنى اگر كسى بگويد: اين تكليف از سوى ولى فقيه است، مى‏پذيرند.

خانم بدرالدين! از شركت شما در اين گفتگو سپاسگزاريم.

من هم از شماتشكر مى‏كنم و برايتان آرزوى موفقيت دارم.