( والمومنون والمومنات بـعضـهم اولياء بـعض يامرون بـالمعروف وينهون عن المنكر ويقيمون
الصـلاه ويوتـون الزكاه ويطيعـون الله ورسوله اولـئك سيرحمهم الله ان الله عزيز
حكيم ) (سوره تـوبـه, آيه71)
مردان و زنان بـا ايمان يار و ياور يكديگرند بـه خـير و نيكى امر مى كنند و از
منكرات و بـدى ها مردم را بـاز مى دارند, نماز را بـرپا مى دارند و زكات اموال خود
را مى پردازند و اطاعت خدا و رسولش مى كنند, خداوند آنان را مورد لطف و رحمت خويش
قرار مى دهد و همانا خداوند توانا و حكيم است.
قبل از اين آيه, خداوند طى آياتى راجع به منافقين بحث كرده و صفات آنها را بـازگو
نموده است.نكتـه اى كه در آنجا بـه چشم مى خورد اين است كه در باره منافقين واژه
((اولياء)) را نياورده و تـنها فرموده است: ((بـعضهم من بـعض)) زيرا منافقين حـتـى
ميان خودشان نيز بـا يكديگر محبـت ندارند و از وحدت و يكدلى در ميان آنان خبرى
نيست كه نيست. منافقين هر يك تنها بـه منافع و مصالح شخصى خود مى نگرد و منافع
جـمعى و حتـى گروهى بـرايش مطرح نيست اگر روزى منافع شخص منافق به خطر افتد بـه
آسانى از تمام ياران خود جدا مى شود و بـه همـه خـيانت مـى نمـايد و اين امـر
بـراى منافقين تازگى ندارد كه ما خود در تمام مراحل زندگى و بويژه در طول ساليان
پـس از انقلاب شاهد خيانتـها و بـى وفائيهاى منافقين نسبت به ياوران خويش بوده و
هستيم.
خداوند در آيه اى ديگر راجـع بـه اين صفت زشـت منافقين اشـاره كرده و مى فرمايد:
((تحسبهم جميعا و قلوبـهم شتى)) مى پندارى (اى پيامبـر) كه منافقين بـا هم هستـند
و وحـدت دارند ولى در حـقيقت قلوبشان پراكنده است و الفتى ميانشان وجود ندارد. اما
در بـاره مومنان چنان كه در اين آيه شريفه مى خوانيم مى فرمايد: ((بعضهم اولياء
بـعض)) مومنان از زن و مرد اوليا و ياران يكديگرند يعنى هر يك مصلحت ديگرى را مى
خواهد زيرا محبتش بـراى خدا است و كسى كه خود را نمى بيند بـلكه تنها خدا را مى
بـيند, بـى گمان حب و بغض و دوستى و دشمنيش هم براى خدا است. در روايت آمده است:
((و ما الدين الا الحب و البغض)) دين چيزى جز حب و بـغض نيست. و اين را تولا و
تبرا نيز مى گويند كه جزء فروع دين ما است.
بـه هر حـال مومنين طبـق اين آيه شريفه خـيرخـواه يكديگرند و همواره مصلحت جـمعى
را بـر مصلحـت فردى مقدم مى دارند. در جـاى ديگرى مى فرمايد: ((رحماء بـينهم))
مومنان همچنان كه نسبـت بـه كفار شديد هستند در ميان خود رحيم و مهربان اند.
ويژگيهاى
مومنان:
1ـ امر به معروف و نهى از منكر
به خاطر همان محبت و بـرادرى كه ميان مومنان وجود دارد, لازمه محبت اين است كه
مومن نه تنها مى خواهد گليم خودرا بيرون بـكشد بـلكه جـامعه را نيز بـه سوى
پـاكيزگى و خداخواهى سوق دهد. اين انگيزه باعث خواهد شد كه مومن ديگر برادران و
خواهران مومنش را دعوت به خـير و صلاح و نيكى كند و آنها را از هر شـر و پـلشـتـى
بـرهاند. اينجـا است كه اولين ويژگيها و صفات مومن بـه چـشم مى خورد: امر به معروف
و نهى از منكر. و اين دو صفت كه هر يك مكمل ديگرى است و اساس تـمام احكام را
تـشكيل مى دهد چرا كه اگر امر به معروف و نهى از منكر از جامعه رخت بربـندد, نه از
نماز اثرى مى ماند و نه از روزه و زكات و ساير احكام واين از بديهيات است كه نياز
به تفصيل بيشتر ندارد.
2ـ برپا
داشتن نماز
مومنين نه تنها نماز مى خوانند بـلكه آن را بـرپا مى دارند و اقامه مى كنند و مردم
را بـه نماز خـواندن وامى دارند بـه عـكس منافقين كه اگر هم بـخـواهند جـلوى
ديگران و بـه محـض ريا نماز بخوانند, در وقت نماز بسيار كسل و سست هستند ((و اذا
قاموا الى الصلاه قاموا كسالى يراءون الناس)) .
3ـ پرداختن
زكات
مومنان به عكس منافقين كه حاضر نيستند هيچ كمكى بـه مستمندان كنند و تنها خود را
مى بينند, همواره از اموال خود با طيب خاطر بر فقرا و محرومان انفاق مى كنند و
احساس مى كنند كه فقرا شريك آنان هستند و براى مستمندان حسابى باز كرده اند ((و فى
اموالهم حق معلوم للسائل و المحروم)) .
4ـ اطاعت از
خدا و رسولش
سر انجـام مومنين در تـمام موارد زندگى از خدا و رسولش اطاعت مى كنند و آنچـه خدا
و رسولش دستـور داده اند بـا دل و جـان مى پـذيرند. اطاعت امرى كلى است كه تمام
احكام شرعيه را در بـر مى گيرد,چـه احـكامى كه مسـتـقيما از خـداوند در قرآن ذكر
شـده يا احكامى كه توسط پيامبر تبيين شده و يا احكام ولايتى رسول الله(ص)بـراى
اصلاح امور جامعه. ((ما آتـاكم الرسول فخذوه و ما نهاكم عنه فانتهوا)) .
مومنين بـا چـنين صفات و ويژگيهائى قطعا مورد رحمت و لطف بـى كران الهى قرار مى
گيرند زيرا خداوند وعده رحـمت بـه آنها داده ((اولئك سيرحمهم الله)) و وعده الهى
قطعى است چرا كه خداوند هم قدرتمند است و تـوانا و هم حـكيم است ((ان الله عزيز
حـكيم)) .
بـراى اينكه ما هم مورد رحـمت الهى قرار بـگيريم, لازم است كه محبت و اخوت و الفت
با يكديگر داشته باشيم و ضمن برپائى نماز و زكات و ساير احـكام, از خـدا و رسـولش
نيز در تـمام امور زندگى اطاعت كنيم, باشد كه مشمول اين رحمت گسترده قرار گيريم
آمين رب العالمين. ((كتب ربكم على نفسه الرحمه)) . اميد است كه اين دهه مبارك فجر
آغازى باشد بـراى ايجاد دوبـاره اخوت و الفت اسلامى و وحدت ايمانى ميان تمام افراد
ملت متعهد و سربـلند ايران اسلامى.
مجله پاسدار اسلام ش 218