بيانات مقام معظم رهبرى در ديدار با اقشار مختلف مردم و جمعى از آزادگان ، جانبازان وخانواده هاى معظم شهدا

27 / 05/ 1377

بسم اللّه الرّحمن الرّحيم

به همه شما عزيزانى كه از راههاى دور و شهرهاى مختلف قبول زحمت كرديد و تشريف آورديد و بنده را به زيارت خودتان مفتخر كرديد، خوش آمد عرض مى كنم . اميدواريم كه خداى متعال در دنيا و آخرت ، ما را از شما جوانان صالح و شما بسيجيان و ايثارگران جدا نكند.
اين روزها، يكى از خاطره هاى بزرگ تاريخ انقلاب ، بلكه تاريخ كشور ايران شكل گرفته است ؛ آن ، خاطره بازگشت پيروزمندانه آزادگان سرافراز ماست . عقيده ى بنده اين است كه يكايك ملت ايران بايد اين خاطره و خاطره هاى شبيه آن را دايما در ذهن خودشان داشته باشند. قضيه برگشتن اسراى ايرانى - كه بحق لقب "آزاده " را به آنها داده اند - يك حادثه الهى بود. دست قدرت پروردگار بود كه اين حادثه را شكل داد، و ايستادگى و مقاومت آزادگان سرافراز ما در طول سالهاى سخت اسارت در دست دشمن ، ملت ايران را روسفيد و سربلند كرد. البته اجر اين محنتها و سختيها را فقط شكرگزارى خداى متعال مى تواند بدهد. ما قابل نيستيم كه از آزادگان و ايثارگران تشكر كنيم ؛ اجر آنها با خداست ؛ اما درعين حال همه ملت ايران در همه جاى كشور، بايد لحظه يى اين فداكاريها را فراموش نكنند.
عزيزان من ! يك نكته اساسى وجود دارد كه همه بايد آن نكته را به خاطر داشته باشند. يك كشور اگر بخواهد آزاد و مستقل و بدون وابستگى و تبعيت از قدرتهاى ظالم عالم زندگى بكند، به ايستادگى احتياج دارد. در مواقع حساس براى يك ملت ، ايستادگى را چه كسانى انجام مى دهند؟ بهترين و فداكارترين و پاكترين و بااخلاص ترين فرزندان يك ملت . اينها كسانى هستند كه در مواقع سختى ، فداكارى مى كنند و ايستادگى نشان مى دهند و از آبروى كشور و از استقلال و هويت ملى خودشان دفاع مى كنند. اينها در كشور و در نظام جمهورى اسلامى چه كسانى هستند؟ همان جوانان فداكارى هستند كه در دوران جنگ تحميلى و قبل از آن ، توانستند در ميدانهاى جنگ در مقابل دشمن بايستند؛ يعنى شهداى گرانقدر ما، جانبازان عزيز ما، آزادگان سرافراز ما، خانواده هاى اينها، كسانى كه هنوز مفقودالاثر هستند - بنابر اين كه مفقودالاثرهايى در داخل خاك بيگانه داشته باشيم - همه اين كسانى كه در اين راهها استقامت كردند؛ يعنى بسيجيان ، يعنى نظاميان ، يعنى پاسداران ، يعنى نيروهاى مؤ من و حزب اللهى كشور؛ قدرت حقيقى كشور مربوط به اينهاست ؛ توانايى كشور ناشى از اينهاست . هر كشورى ، هر ملتى ، اين طور جوانانى داشته باشد، هيچ قدرت جهانى نمى تواند به او زور بگويد؛ او را تحت سيطره دربياورد؛ اوضاع او را به دست بگيرد؛ و اين ملت ، ملت سرافرازى خواهد بود.
همه ملت ايران وظيفه دارند كه از عناصر فداكار و ايثارگر، قلبا و لسانا متشكر باشند. ما همه زير بار منت اين ايثارگران هستيم . البته غربزده ها و دلداده هاى به اربابان خارجى و كسانى كه خواب دوران حكومت طاغوت را مى بينند و دلشان مى خواهد كه با امريكا نرد دوستى ببازند و مثل كشورهاى دست نشانده ، دور از نام اسلام و پرچم اسلام ، زير بار طواغيت عالم بروند، خوشبختانه در جامعه ما مطرود و دورافتاده و منفور مردم هستند. اينها سعى مى كنند نام پاسدار و نام ارتشى و نام بسيجى و نام جانباز و نام شهيد و نام آزاده و نام ايثارگر را مورد تحقير قرار بدهند. وقتى صحبت از ايثارگران مى شود، چهره هايشان درهم مى رود. وقتى صحبت از خانواده هاى شهدا، يا صحبت از نيروهاى بسيجى ، يا صحبت از نيروهاى مؤ من حزب اللّه - كه متن عمومى ملت ايرانند - مى شود، اينها چهره شان درهم مى رود؛ در حالى كه كشور ايران را همين نيروها حفظ كردند؛ الان هم همين نيروها حفظ مى كنند. الان هم در هر جبهه و در هر قسمتى ، اگر خطرى اين كشور را تهديد كند، آن كسانى حاضرند پا در ميدان بگذارند و فداكارى بكنند و از خودگذشتگى نشان بدهند، كه روحيه ايمانى و روحيه ايثار دارند. آدمهاى خودپرستِ منفعت طلبى كه در همه عمرشان ، به جز منافع شخصيشان ، چيز ديگرى را نمى بينند، اينها كه از يك كشور دفاع نمى كنند؛ از منافع ملت دفاع نمى كنند. وقت جنگ كه بشود، جاى اينها خالى است ؛ وقت خطر كه پيش بيايد، جاى اينها خالى است ؛ وقتى خطرى نيست ، زبان اينها دراز است ؛ "سلقوكم بالسنة حداد".
كسى كه اين كشور را در همه مراحل نجات مى دهد، از دولت حمايت مى كند، از مسؤ ولان حمايت مى كند، از انقلاب حمايت مى كند، از نام امام بزرگوار حراست مى كند، از ارزشهاى انقلاب پاسدارى مى كند، اين شخص حاضر است در روز خطر بايستد؛ يعنى همين جوانان مؤ من ، همين نيروهاى حزب اللّه ، همين بسيجيان ؛ همينهايى كه امثالشان در ميدان جنگ هشت ساله ، امتحان خودشان را دادند. قدرت ملى ، قدرت اينهاست . امروز هم بحمداللّه در سرتاسر كشور ما، غلبه كامل با نيروهاى مؤ من و علاقه مند به اسلام ، علاقه مند به انقلاب ، علاقه مند به امام ، علاقه مند به راه جمهورى اسلامى و دشمنى با امريكا و شيطانهاى گوناگونى است كه در اطراف دنيا، چشم طمع به اين آب و خاك دوخته اند.
اين دشمنانى كه در بيرون از مرزها مى نشينند و به خيال خودشان براى اين ملت خواب خوش مى بينند، آنها متن عظيم مردم را نمى بينند و در تحليلهايشان ، مثل هميشه اشتباه مى كنند؛ لذا مثل هميشه هم ان شاءاللّه تودهنى خواهند خورد؛ به همين خاطر است كه من از اوضاع داخلى كشورمان هيچ نگرانى ندارم . بعضيها گاهى به بنده مراجعه مى كنند، نوشته و حرفى را مطرح مى كنند و اظهار نگرانى مى كنند؛ اما من نه ، نگران نيستم . من مى دانم كه اين ملت زنده است . مى دانم كه اين ملت ، ملت مؤ منى است . مى دانم كه جوانان ما در دلشان ، خون عشق به اسلام و امام جريان دارد و دلشان به ياد امام و اسلام مى تپد. ملت ما، ملت بيدار و مؤ منى است .
امريكاييها و تحليلگران امريكايى و صهيونيستى و غربى ، تاكنون بارها به خاطر اين كه متن ملت را نديدند، در اين كشور دچار اشتباه و معادله غلط شدند. چهار نفر آدمهاى زباندار مدعى را كه در گوشه و كنار به دست مى آورند و منفذ و بوقى پيدا مى كنند، بنا مى كنند به حرف زدن . آنها را كه مى بينند، خيال مى كنند ملت هم اينهاست ؛ در حالى كه ملت ، همان ملت عظيمى است كه بناى نفوذ امريكا را در ايران ويران كرد؛ خاندان ننگين و فاسد پهلوى را از كشور بيرون كرد؛ اين ملت ، همان ملت است .
اين ملت ، همان ملتى است كه هشت سال همه قدرتهاى دنيا دست به دست هم دادند، از دشمن مهاجم اين ملت دفاع كردند، تا شايد بتوانند اين ملت را به زانو دربياورند؛ اما نتوانستند؛ اين همان ملت است ؛ اين همان اسلام است ؛ اين همان انقلاب است . آن كسانى كه خواب خوش ديدند كه انقلاب تمام شد، بروند با دلخوشى خودشان ، خوابشان را تعبير كنند؛ اما واقعيت ، واقعيت اين ملت است . به همين خاطر است كه بنده با بودنِ شما جوانان مؤ من و مردم مؤ من و خانواده هاى مؤ من در سرتاسر كشور، بحمداللّه از اوضاع داخلى نگرانى ندارم .
البته آدمهاى بددلى هم هستند؛ كسانى كه از اول انقلاب هم دلشان با امريكاييها بود. سر سفره امام و سر سفره انقلاب نشسته بودند، بعضى پستهاى حساس را هم تصرف كرده بودند، اما دلشان با امريكا بود. امام به پشتيبانى اين ملت ، دست اينها را قطع كرد. دست اينها قطع شده است ، اما خودشان كه نمرده اند؛ گوشه و كنار هستند و گاهى خيال مى كنند كه اين ملت مرده است ؛ اشتباهشان اين است . خيال مى كنند كه اين ملت مرده است ؛ صدايى بلند مى كنند، سرى بلند مى كنند، شكلك زشتى درمى آورند؛ بعد هم از ترس ، سر جايشان مى نشينند!
قدرت ، متعلق به اين ملت است . دولت ، متعلق به اين ملت است . رئيس جمهور، از اين ملت است . وزرا و مسؤ ولان كشور، از اين ملتند. مجلس ، متعلق به اين ملت است . قوه قضاييه ، متعلق به اين ملت است . اين ملت ، ملت مقتدر و مؤ منى است ؛ آنها بيگانه پرستند و مثل بيگانه ها مى مانند. حساب كار كشور را با آن بيگانه ها نمى شود كرد.
آن چيزى كه من از شما جوانان توقع دارم و همه تان بجد آن را فراموش نكنيد، اين است كه در صحنه باشيد؛ اميدتان را هم از دست ندهيد؛ بدانيد كه امروز دشمن تمام اين تبليغات پُرخرجى را كه عليه جمهورى اسلامى انجام مى دهد - راديو امريكا، روزنامه ها، مجلات ، صهيونيستها، و ... - براى اين است كه شما را از آينده خودتان نااميد كند؛ براى اين است كه به جوانان اين گونه تفهيم كنند كه آينده اسلامى در اين كشور ماندنى نيست و نمى شود كارى كرد. اينها اين قدر نمى فهمند كه بدتر از اين وضع را نوزده سال پيش تصوير مى كردند، و اين ملت با استقامت خود، با قدرت خود، با حركت مستقيم خود با رهبرى امام بزرگوار، توانست همه اين موانع را درنوردد.
امروز ما يك ملت عزيز، يك ملت مقتدر، يك ملت باابهت در دنيا هستيم ؛ كارهايمان را داريم انجام مى دهيم ؛ سازندگى مى كنيم ؛ نوآورى مى كنيم ؛ تكيه مان را به خارج از اين مرزها روزبه روز كمتر مى كنيم ؛ از منابع داخلى خودمان ، از منابع انسانى خودمان ، از نيروى علم خودمان ، حداكثر استفاده را مى كنيم . در گذشته ، دانشگاهها و مراكز ما، در خيلى جاها از لحاظ علمى به نيروهاى غيرمعتقد به اسلام متكى بود؛ اما امروز هزاران نيروى مؤ من ، علاقه مند، عالم ، دانشمند، در كشور ما پرورش يافته است . ما پيشرفت كرده ايم ؛ به حول و قوه الهى ، روزبه روز هم بيشتر پيشرفت خواهيم كرد.
امريكاييها بدانند كه با اين جنجالها و شيطنتها و شرارتهايى هم كه در كشور همسايه ى شرقى ما - افغانستان - راه انداخته اند، راه به جايى نخواهند برد. من البته براى ملت افغانستان خيلى متاءثرم ؛ حيف اين ملت ؛ حيف اين كشور افغانستان كه دست يك مشت جهّال بيفتد، كه نه مصلحت خودشان را مى دانند، نه اسلام را مى شناسند، نه سياست را مى شناسند، نه توطئه و فريبهاى بيگانگان و طواغيت را مى فهمند چيست ؛ همه چيز را بازيچه خيال مى كنند. خون اين همه مسلمان در افغانستان ريخته مى شود؛ حقيقتا بنده خيلى غصه دار و ناراحتم از وضعى كه در افغانستان هست . اميدوارم خداى متعال خودش تفضلى بكند و اين ملتى را كه توانست در مقابل شوروى ، آن ايستادگيها را بكند، از دست جهال و آدمهاى خام نجات بدهد.
بيگانگان در افغانستان دخالت مى كنند؛ بعضى از كشورهاى همسايه هم متاءسفانه دخالت مى كنند و خيال مى كند به خيرشان است ؛ در حالى كه اگر آن كارى كه آنها مى خواهند بكنند، انجام بشود - كه خيلى هم بعيد است كه بتوانند آن كار را انجام بدهند - اولين كشور و دولتى كه صدمه خواهد خورد، خود آن دولتى است كه حالا اينها را دارد كمك و حمايت مى كند؛ خود آنها بيشتر متضرر خواهند شد؛ اما حالا نمى فهمند؛ اين تجربه ما در اين گونه مسايل است .
عده زيادى از مردم دارند از دست مى روند. من شنيدم منطقه باميان را كه يك مشت مسلمان مظلوم و مؤ من در آن زندگى مى كنند، دارند بمباران مى كنند؛ چون زير نفوذشان نيست ! اينها كارهايى است كه اسلام از آن متنفر است ؛ امت اسلامى از اين طور كارها بيزار است .
ملت افغانستان ، ملت مسلمانى است ؛ در مقاومت در برابر افراد ظالم و ستمگر، ملت ريشه دار و باسابقه يى است . اينهايى هم كه حالا دارند اين كارهاى خلاف را مى كنند، نمى توانند كار را به جايى برسانند؛ مطمئنا ضربه خواهند خورد و ضرر خواهند كرد. به هرحال ، اين كسانى كه در افغانستان اين كارها را مى كنند، بدانند كه پشت سر كارهاى آنها، دست سوء استفاده چى بيگانه هاست ؛ امريكا و غير امريكا. بعضى از كشورهاى غير امريكايى هم - از اين استعمارگرانى كه از قديم در اين منطقه مطامعى داشتند - وجود دارند. ملت چه گناهى كرده است كه يك عده افراد خام نادان ، بازيچه دست آنها بشوند و به جان ملتشان بيفتند؟ آن كشور، يك مركزيت قوى و استوارى ندارد كه در چنين جاهايى بتواند آنها را نجات بدهد. البته ما دستگيرى كارمندانمان را در شهر مزارشريف ، كار خيلى زشتى مى دانيم ، و به صلاح و صرفه آنهاست كه هرچه زودتر اين كار زشت خودشان را جبران كنند؛ با احترام آنها را به كشورشان برگردانند؛ چون ملت ايران و دولت ايران و نيروهاى مسلح ايران ، شيطنت و شرارت را از امريكا هم تحمل نمى كنند؛ چه برسد از اين آدمهاى كم ارزش و حقير.
اميدواريم خداوند متعال امت اسلامى را بيدار كند؛ دشمنان را به آنها درست بشناساند، كه اين طور فريب دشمنان را نخورند و بتوانند مصالح خودشان را بفهمند؛ همچنان كه بحمداللّه ملت عزيز و عظيم ايران ، اين راه را رفته است و با قدرت و استقامت ، باز هم خواهد رفت .

والسّلام عليكم و رحمة اللّه و بركاته