بيانات مقام معظم رهبرى در مراسم اختتاميه پانزدهمين دوره مسابقات قرآن
01 / 09/ 1377
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
خدا را شكر گزاريم كه يك بار ديگر فضاى كشور و فضاى دلهاى ما به عطر آيات مباركات قرآن ، معطر شد؛ اگرچه هيچ روز و شبى نيست كه فرزندان مؤ من اين آب و خاك ، خود را و فضا را با قرآن ، معطر نكنند.
عزيزان من ، اين تلاوت كه ما اين قدر بر آن اصرار داريم ، قدم اوّلِ لازم است . قرآن ، خودش را به زبانهاى مختلف تعريف مى كند؛ از جمله اين كه مى فرمايد: "ان هذا القرآن يهدى للتى هى اقوم "؛ يعنى قرآن ، انسان را به بهترين راه ، بهترين كار، بهترين نظام ، بهترين شيوه ، بهترين اخلاق و بهترين روشهاى عمل فرد و جامعه هدايت مى كند.
امروز همه بشر محتاج قرآنند، اما ما مسلمانها اگر به قرآن عمل نكنيم ، خسارت ما بيشتر از ديگران است ؛ چون ما اين نسخه و اين دستورالعمل را داريم ، تجربه تاريخى آن را هم داريم . بشريت در صدر اول به بركت عمل به قرآن ، در علم ، در اخلاق ، در عمل و در پيشرفتهاى گوناگون مادى و معنوى ، اوج پيدا كرد. قرآن ، هميشه زنده است . قرآن ، نيازهاى انسان را مورد توجه قرار مى دهد. قرآن در هر عصرى مى تواند بهترين نسخه سعادت انسانها باشد.
امروز جوامع بشرى در اقصا نقاط عالم ، به خاطر دورى از معنويت ، دورى از حقيقت انسانيت ، دورى از اخلاق و دورى از خدا، وضعى پيدا كرده اند كه اين همه پيشرفت مادى هم نمى تواند آنها را خوشبخت كند. چرا؟ مگر امروز بشر از هميشه ثروتمندتر و عالمتر نيست ؟ مگر امروز بشر، بيش از هميشه با ابزارهاى آسان كننده زندگى مواجه نيست ؟ پس چرا زندگى اين قدر تلخ است ؟! چرا اين همه اختلاف در عالم هست ؟ چرا اين همه جنگ هست ؟ چرا اين همه نامردمى هست ؟ چرا جوانان در ثروتمندترين كشورهاى عالم ، احساس خوشبختى نمى كنند؟ آيا بشر براى خوشبختى چه چيزى لازم دارد كه در اختيارش نيست ؟
جواب ، يك كلمه است : بشر، پيام انبياء را كم دارد؛ بشر، نسخه آرامش بخش و آسايش بخش انبيا را در دست ندارد، يا به آن عمل نمى كند. بدبختيها اين جاست . اين قرآن ، كاملترين نسخه ها را در اختيار دارد.
ما مردم ايران ، به بخشى از اين كتاب مقدس عمل كرديم . چه كسى مى تواند بگويد ما مردم ايران به همه اسلام عمل كرده ايم ؟ مگر مى شود چنين ادعايى كرد؟! ما گوشه يى از اسلام را تمسك كرديم ، چسبيديم و عمل كرديم ؛ نتيجه اين شد كه خودمان را از ذلتِ متابعت استكبار، خلاص كرديم .
عزيزان من ، امروز در دنيا در قضاياى مهم جهانى ، حرف ، حرفِ قلدران آمريكا و امثال آنهاست ! نگاه كنيد ببينيد ديگر، در باب خاورميانه ، در باب افغانستان ، اروپا، آمريكاى لاتين و آفريقا، در باب اقتصاد و درباب نفت ، حرف آنهاست . بسيارى از دولتها و ملتها از روى ناچارى ، از اين فرمان قلدرانه تبعيت مى كنند. ما ملت ايران در تمام قضاياى خودمان ، آنچه به قضاياى داخلى مربوط است ، آنچه به دولت مربوط است ، آنچه به اقتصاد، به سياست خارجى و به خاورميانه مربوط است ، و آنچه به گرفتن دوست و دشمن مربوط است - در تمام اين قضايا - نظر و راءى مستكبرينِ فضولِ مداخله كننده را دانستيم و به آنها گفتيم "نه "!
عزيزان من ، اين به بركت همين يك قدمى است كه شما حركت كرديد. همين يك قدمى كه با قرآن راه افتاديد، شما را عزيز كرده است ، شما را زنده كرده است ، به شما نشاط داده است و مسؤ ولين شما را از خودتان قرار داده است . رييس جمهور در دنيا زياد است - نگاه كنيد ببينيد - وزرا در دنيا زيادند؛ مثل مسؤ ولين و دولتمردان اين كشور، مثل رئيس جمهور و وزراى اين كشور، كجا پيدا مى كنيد؟! همه آنها با مردم ، براى مردم ، در خدمت مردم ، متواضع و بنده خدا هستند. اينها به بركت قرآن است . اين به بركت اسلام است .
عزيزان من ، يك قدم كه در راه خدا برمى داريد، خدا كمك مى كند، خدا هدايت مى كند، خدا درها را باز مى كند. "و من يتق الله يجعل له مخرجاً و يرزقه من حيث لا يحتسب "، "و من يتوكل على الله فهو حسبه ". در دعاى سيدالساجدين (عليه السلام ) مى خوانيم : "و ان الراحل اليك قريب المسافة "؛ به طرف خدا كه برويد، راه نزديك است . "و انك لا تحتجب عن خلقك "
قدم اول براى عمل كامل به قرآن ، آشنايى با متن قرآن است . در دوره رژيم طاغوت ، مردم ما با قرآن آشنا نبودند. كسانى كه مى توانستند قرآن را از رو بخوانند - آن هم به صورت غلط - محدود بودند. جوانها و كسانى كه در مدارس دوره پهلوى رشد پيدا كرده بودند، هيچ با قرآن آشنايى نداشتند. اگر يك وقت پدر و مادر مؤ منى داشتند، آنها را در گوشه يى دوره قرآنى مى گذاشتند و خودشان ياد مى گرفتند.
مدارس ما در آن روز، حامل مسؤ وليت تربيت قرآنى نبود؛ قرآن در فضاى جامعه ، غريب بود. در اين شهر تهران بزرگ ، دوره هاى قرآن كه چند نفر دور هم مى نشستند و استادى به آنها درس مى داد - تجويد، يا قرائت - معدود بودند. در شهرهاى ديگر هم همين جور بود.
وقتى قرآن وارد جامعه مى شود، حضور قرآن ، حلاوت خود را به كامها مى چشاند. امروز قرآن در كشور ما سيطره دارد. قدم اول ، ياد گرفتن متن قرآن است ؛ و اين بايد روز به روز زياد بشود. اگر بخواهيم همه ، قرآن را ياد بگيرند، عده يى بايد در اوج قرار بگيرند - مثل همه چيز ديگر - همين طور كه اگر بخواهيد ورزش ، همگانى بشود، بايستى عده يى قهرمان را جلوى چشم مردم نگه داريد.
اگر بخواهيد قرآن در خانه ها، بين بچه ها، بين بزرگها، بين زن و مردها رواج پيدا كند، بايستى قهرمانان قرآنى را احترام كنيد. اين است كه ما به اينها احترام مى كنيم . اينها حامل قرآنند، اينها عزيزند. زبان اينها عزيز است ، لبها و دلهاى اينها عزيز است ؛ چون با قرآن ماءنوس است . جان ما به قربان قرآن !
اما اين جا تمام نمى شود؛ حفظ قرآن ، فهميدن مفاهيم و ترجمه كلمه كلمه قرآن ، براى كسانى كه به زبان عربى آشنايى ندارند، لازم است . وقتى كه كلمات قرآن را فهميديد، آن وقت تدبر لازم است . حتى آن كسى كه الفاظ عربى را هم خوب بلد است ، اگر تدبر نكند، بهره كمى از قرآن خواهد برد. در قرآن ، تدبّر لازم است - تدبر، يعنى انديشيدن در مفاهيم قرآنى - اين سخن عميقى است ، اين سخن بزرگى است ؛ بايد در آن تدبر كرد.
گوينده آن ، ذات اقدس الهى است . كلمات آن هم مال ذات اقدس الهى است - يعنى الفاظش ، نه فقط مفاهيمش - لذا بايستى در آن دقت كرد، بايد آن را فهميد، بايد در آن غور كرد. اينها حاصل نمى شود، مگر با انس با متن قرآن .
بچه هايتان را قرآنى كنيد؛ همچنان كه هستند. شما جوانان عزيز كه دلهاى پاك و نورانيتان با قرآن ، آشناست ، اين را قدر بدانيد. آن كسانى كه اين توفيق را پيدا كرده اند كه قرآن را حفظ كنند، آن محفوظ خودشان را قدر بدانند؛ خيلى قيمت دارد، خيلى عزيز است . آن وقت با قدر دانستن ، آن حركت ادامه پيدا خواهد كرد و راه به سمت نور سرچشمه ى قرآن ، ديگر تمام نخواهد شد. آن وقت امت اسلامى به بركت قرآن ، خواهد توانست در جاى خودش قرار بگيرد.
پروردگارا! به محمد و آل محمد تو را سوگند مى دهيم كه اين روز را براى ملت ايران و براى همه امت اسلامى ، نزديك كن .والسلام عليكم و رحمة الله و بركاته