بيانات رهبر معظم انقلاب در ديدار فرماندهان و جمعى از پرسنل نيروى هوايى

18 / 11 / 1380

بسم الله الرحمن الرحيم

دوستان عزيز و كاركنان گرامى نيروى هوايى ارتش جمهورى اسلامى ايران! خيلى خوش آمديد. روز نوزدهم بهمن مشمول مرور زمان نشد و نخواهد شد. با اين كه بيست و سه سال از آن روز مى گذرد، اين خاطره همچنان مثل گوهر تابناكى در پيشانى نيروى هوايى ما مى درخشد. اهميت اين حادثه در آن روز، از چند جهت بود؛ اما مهمترين جهت اين بود كه اين بخش از ارتش اعلام كرد كه براى تحقق بخشيدن به آن آرمان بزرگ، به صورت علنى در كنار ديگر آحاد و قشرهاى ملت ايران ايستاده است؛ و نشان داد كه در پست خود حاضر است همه وظايفى را كه عقل و دين و وجدان و احساسات و عواطف او بردوش او مى گذرد، با رشادت تمام ايفا كند؛ در عمل هم اين را ثابت كرد. در دوران بعد از پيروزى انقلاب، حتى پيش از شروع جنگ تحميلى و بعد از آن تا پايان جنگ و تا امروز، نيروى هوايى سرپست خود حاضر بود و وظايفى را كه شرع و عقل و وجدان و عواطف بردوش او مى گذاشت، به انجام رسانيد؛ نيروى هوايى كوتاهى نكرد.
يك نكته اين است كه در آن روز حضور نيروى هوايى ارتش جمهورى اسلامى ايران- كه در واقع نماد نيروهاى مسلح هم محسوب مى شد- وحدت ملت را تكميل كرد و همين وحدت، كارساز شد؛
امروز هم همين طور است. امروز هم وحدت و همدلى و يگانگى همه ى قشرهاى ملت، از نظامى و غيرنظامى و بخش هاى مختلف نيروهاى مسلح، كارساز خواهد بود. امروز تهديد، آن تهديد نيست؛ شكل ها و انواع تهديدها و وظايف، در طول زمان تغيير پيدا مى كند؛ اما روح مسئله، يكى است. امروز هم وحدت كارساز است و ملت ما به آرمان هاى بزرگ خود، با وحدت مى تواند دست پيدا كند. آن روز نيروى هوايى نشان داد كه حاضر است سر پست خود بايستد و وظايف خود را انجام دهد؛ امروز هم عيناً بايد در يكايك افراد ما در قشرهاى مختلف، از جمله در نيروهاى مسلح، و از جمله در نيروى هوايى ارتش جمهورى اسلامى ايران، اين احساس وجود داشته باشد. نيروى هوايى بايد مأموريت خود را با همه ى وجود گرامى بشمارد و خود را براى ايفاى آن مأموريت، هميشه آماده نگهدارد.
نفس آمادگى و هوشيارى و حساس بودن يك ملت در قبال شرايط، مى تواند او را از بسيارى از آسيب ها محفوظ نگهدارد. ملت ها چوب غفلت هاى خود را مى خورند؛ همچنان كه چوب اختلاف هاى خود را مى خورند. امروز امت اسلامى اگر در مقابل تهديد قرار مى گيرد و اگر به جنگ صليبى تهديد مى شود، اين ناشى از غفلتى است كه متأسفانه در بسيارى از بخش هاى اين امت بزرگ به چشم مى خورد؛ همچنين ناشى از يكپارچه نبودن اين حجم عظيم و اين پيكره ى بزرگ است. ما به سهم خود به عنوان ملت ايران، به عنوان پرچمداران اسلام، به عنوان مناديان استقلال و عزت و شرف يك ملت، بايد اين آسيب ها را به درون خود راه ندهيم.
ملت ما امروز در دنيا به عنوان ملتى كه استقلال و شرف ملى و آرمان ها و خواست هاى خود را قربانى خواست هاى قدرت هاى استكبارى نخواهد كرد، شناخته شده است. از اول انقلاب اسلامي، آن چيزى كه بيش از همه، قدرت هاى زياده خواه و سلطه طلب دنيا را نسبت به اين انقلاب و اين نظام حساس كرد و به موضع گيرى انداخت، همين روحيه بود؛ احساس كردند اين نظام، اين حكومت و اين ملت، آن حكومت و ملتى نيست كه با اشاره ى يك قدرت بزرگ- چه آمريكا و چه آن روز، شوروي- حاضر باشد از حرف و راه و منافع و عزت خود دست بكشد؛ چون اين روحيه را اسلام به آنها داده بود؛ چون ايمان آنها پشتوانه ى آن بود. آن قدرت ها، با اسلام و ايمان اين مردم دشمنى كردند؛ والا اگر اسلامشان، اعتقاد خشك و بى روحى بود كه در عمل و رفتار و انگيزه ها و هدفگيرى ها و رفتار سياسى و ملى اينها اثر نمى گذاشت، مى توانستند از اسلام هم به راحتى اغماض كنند.
مسئله براى ابرقدرت ها، سيطره ى بر عالم است. امروز قدرت هاى بزرگ جهان، چه به خاطر انرژي- نفت و گاز- چه به خاطر بازارها، چه به خاطر فروش محصولاتشان، و چه به خاطر پشتوانه ى سياسى و اقتدار نظامى شان، ناچارند دامنه ى سيطره و نفوذ خود را در دنيا توسعه دهند. اگر ملت ها پامال مى شوند و منافع ملى آنها نابود مى گردد، براى آنها هيچ اهميتى ندارد؛ آنها فقط به منافع خود- كه در بسيارى از موارد، نامشروع هم هست- مى انديشند. البته هرملتي- ازجمله، ملت هاى قدرت هاى بزرگ- حق دارند به منافع خود بينديشند؛ اما آن منافعى كه به خاطر پامال كردن منافع ملت هاى ديگر، نامشروع نباشد؛ ولى آنها اين حد و مرز را قائل نيستند. پرچمى كه برمى دارند، پرچم حقوق بشر و آزادى و دمكراسى است. بر روى پرچم هاى خود، عناوين فريبنده را نقش مى كنند؛ اما آنها، هم به مردم دنيا دروغ مى گويند، هم به مردم خود دروغ مى گويند؛ هدف آنها سيطره بر دنياست.
شما به كشورهاى اين منطقه نگاه كنيد- كشورهايى كه به حمله نظامى تهديد نمى شوند و مورد تهاجم آمريكا و امثال او قرار نمى گيرند- دولتهايى بر اين كشورها حكومت مى كنند كه كشور و ملتشان را يكپارچه و يكسره در اختيار سياست هاى آمريكا قرار داده اند؛ فقط اينها هستند كه خوبند! فقط اينها هستند كه بايد تهديد نشوند! توقع آنها از ملت بزرگ و دولت مردمى ايران و نظام سرتا پا شرف جمهورى اسلامى اين است كه آنها هم مثل آن كشورها، دست نشانده، مطيع امر، گوش به فرمان و مجرى سياست هاى آنها شوند؛ و اين نشدنى است.
آنها در دفاع از آزادى و دمكراسى دروغ مى گويند؛ به دليل اين كه در طول تاريخ سي، چهل سال گذشته سيطره آمريكا بر بسيارى از كشورهاى دنيا، هميشه پشتيبان دولتها و قدرتهاى مستبد- ولى مطيع آنها- بوده اند؛ در ايران هم اين طور بود. حكومت شاه، حكومتى مستبد و غيرانسانى بود كه بويى از مفاهيم دمكراسى و امثال اينها نبرده بود؛ اما تسليم آنها و در اختيارشان بود. نفت ايران متعلق به آنها بود؛ سياستهاى نفتى صد درصد منطبق با اراد ه ى آنها بود؛ حضور آنها در سرتاسر مراكز قدرت در ايران، محسوس بود؛ ارتش در پنجه اقتدار آنها قرار داشت؛ منابع مالي، صد درصد مورد استفاده آنها و در اختيارشان بود؛ لذا شاه مستبد، فاسد، رشوه بگير و بى اعتناى به مصالح ملي، از نظر آنها مطلوب و مقبول بود؛ آنها اين را مى خواهند. آنها حكومتى را كه به خاطر منافع ملى به آنها پاسخ نمى دهد، به خاطر شرف ملى تسليم آنها نمى شود، به خاطر عزت ملى و هدفهاى ملى خود به آنها اعتنا نمى كند، دوست نمى دارند؛ بنابراين با او كينه ورزى مى كنند؛ آنگاه خود را پشت پرچم دمكراسى و آزادى پنهان مى كنند. اين منطق در دنيا، شكست خورده است. چنين منطقي، منطقى نيست كه امروز دنيا آن را بپذيرد و بپسندد و هواداران آن منطق بتوانند به توفيق خود اميدوار باشند. قدرتهاى پوشالى تهى از معنويت و فكر درست و جهت گيريهاى انساني، اگر به بيش از اسلحه يى كه امروز با آن مجهزند، مجهز باشند، راه به جايى نخواهند برد.
سردمداران آمريكا گله مى كنند كه چرا ملت ايران از ما متنفرند! فقط ملت ايران از شما متنفر نيستند؛ همه دنيا از شما نفرت دارند؛ ملتها از شما نفرت دارند. شما در آمريكاى لاتين مورد تنفر نيستيد؟! شما در سرتاسر آسيا ميان ملتها مورد تنفر نيستيد؟! شما حتى در خود اروپا مورد تنفر ملتهاى اروپا هستيد! شما براى خودتان چه گذاشته ايد تا ملتهاى جهان و انسانها از شما متنفر نباشند؟
يك رژيم مستكبر، متكبر، زورگو و مزور، چه توقعاتى دارد كه ملتهاى دنيا به او محبت بورزند؟! مگر چنين چيزى ممكن است؟!
بله، ملت ايران با كسى ابتدائاً سرجنگ ندارد؛ اما از مداخله گر و سلطه طلب متنفر است؛ از مركز قدرتى كه بخواهد منافع اين ملت را در مقابل منافع نامشروع خود ناديده بگيرد و لگدمال كند، متنفر است؛ از كسانى كه پرچم دمكراسى و آزادى و حقوق بشر را بلند مى كنند، اما از رژيمى مثل اسرائيل كه صد درصد ضد حقوق بشر است، اين گونه دفاع مى كنند و در افغانستان آن رفتار را مى كنند و با اسراى جنگى خود آن رفتار را مى كنند و با ملتهاى دنيا آن رفتار را مى كنند، متنفر است.
ملت ايران بيدار است. دل هاى پر از ايمان اين ملت، به يكديگر متصل و مرتبط است. ملت ايران داراى آرمان ها و هدف هاى بلند است. ملت ايران در طول سال هاى متمادي، طعم ذلت و تحقيرشدگى را در دوران رژيم وابسته پهلوى چشيده است. براى ملت ايران بازگشت به دوران تحقير به وسيله قدرت هاى بزرگ، امكان پذير نيست؛ اين ملت بيدار شده است و طعم عزت را در سايه انقلاب اسلامى و نظام اسلامى چشيده است. بله، هركس بخواهد حيثيت و هويت ملت ايران را مخدوش كند، مورد تنفر ملت ايران است.
همه در دنيا بدانند، ملت ايران ابتدائاً متعرض نمى شود؛ چون ما سلطه طلبى را هم مثل سلطه پذيرى زشت مى دانيم؛ نه سلطه مى پذيريم و نه خودمان طالب سلطه ايم؛ اما هركس به اين ملت تعرضى بكند و منافع او را تهديد كند، مورد عكس العمل تند و پشيمان كننده اين ملت قرار خواهد گرفت.
به همه شما عزيزانم توصيه مى كنم، در جايگاهى كه مأموريت و قانون و حكم عقل و دين و وجدان شما بر دوش شما نهاده، با كمال قدرت و عزت و هوشيارى حاضر باشيد؛ نگذاريد غفلت، شما را از پرداختن به كار اساسى اى كه بر دوش شماست، باز بدارد. اين فقط وظيفه شما نيست؛ وظيفه همه ماست؛ همه ملت بايد هشيار باشند.
البته نيروهاى مسلح نقش ويژه خود را دارند و نيروى هوايى در اين ميان نقش ويژه خود را دارد. مراقب باشيد، دقت كنيد و كار نيكو و بهنگام و دقيق انجام دهيد و بدانيد خداى متعال مردمى را كه با ايمان و جديت و پشتكار و كوشش و عقل و هوشمندى خود در راهى قدم مى گذارند، هميشه كمك مى كند؛ اين سنت تاريخ است. كسى كه ضربه مى خورد، از غفلت و بدكارى و سستى و بى حالى خود ضربه مى خورد. ملتى كه سر كار خود، در پست خود، در كار خود كوشاست، پيروز است و كارها را پيش خواهد برد؛ اين چيزى است كه ما فقط در كتاب ها نخوانده ايم و فقط به حكم استدلال عقلى به آن پايبند نشده ايم؛ آن را در عمل مشاهده كرده ايم. بيست و سه سال است كه ما هر جا به خود پرداخته ايم و كوشش و جد و ايمان و توكل و هوشمندى و عقل خود را به كار گرفته ايم، پيروز شده ايم؛ اما هر جا ضربه خورده ايم، يكى از اين اركان را كم داشته ايم؛ هرجا شكست خورده ايم، يك گوشه كار را خودمان لنگ كرده ايم. اين درس بزرگى است كه اگر ديگران در كتاب ها آن را خوانده اند، اما در تجربه عملى آن را ديده ايم و لمس كرده ايم.
نيروى هوايى در اين مدت تجربه هاى گرانبهايى داشته است. روز نوزدهم بهمن سال 57، من خودم در كنار جماعتى از نيروى هوايى كه به مدرسه علوى آمدند و امام را زيارت كردند، حضور داشتم. امروز هم من در كنار شما هستم، و خدا با ماست. در آن راه و خط روشن و افتخارآميزى كه بر دوش ما نهاده شده است، همه ما بايد كوشا باشيم. بدانيد روزى فراخواهد رسيد كه به چشم خود ببينيد دشمن متكبر و مستكبر، در مقابل شما زبون و عاجز و ضعيف شده است.
از خداوند متعال، دوام و افزايش توفيقاتش را براى همه شما و همه نيروهاى مسلح و همه ملت ايران مسئلت مى كنم و اميدوارم توجهات حضرت بقيه الله اعظم (ارواحنا فداه) و ادعيه زاكيه او شامل حال همه شما باشد.

والسلام عليكم و رحمه الله و بركاته