بيانات مقام معظم رهبرى پس از درس خارج فقه
27/02/1383
اللَّه الرحمن الرحيمبسم
امروز مسأله يى كه لازمتر از مباحثهى
درسى است و من بايستى آن را خدمت آقايان عرض كنم،
قضاياى اخير نجف و كربلاست كه بسيار مهم است و
قضايايى نيست كه يك مسلمان و شيعه در قبال آن
بتواند آرام بگيرد. بنده خودم از دو روز قبل كه
اين قضايا پيش آمد، تقريباً بهطور دايم حالم
منقلب است؛ يعنى واقعاً احساس مىكنم كه حادثهيى
را كه اينها، اين امريكاييهاى بىخرد و قسىالقلب،
پيش آوردهاند، حادثهى بسيار دشوارى براى خودشان
است؛ كار بزرگى را دارند انجام مىدهند و
نمىفهمند.
چون امام حسين و اميرالمؤمنين فقط
متعلق به شيعه نيست و همهى مسلمانها براى اين
بزرگواران و براى اين مراقد مطهر احترام و ارزش
قائلند، براى مسلمانِ مؤمن قابل تحمل و قابل قبول
نيست كه بيايند در خيمهگاه كربلا و تانگ و توپ و
نيروى مسلح بياورند، يا به گنبد مطهر اميرالمؤمنين
اهانت كنند و آن را با گلوله بزنند. اين قضايا،
قضاياى بسيار مهمى است.
به نظر مىرسد كه امريكاييها كار را از
حد گذراندهاند و در واقع حماقت را با وقاحت و
گستاخى و بىپروايى توأم كردهاند. تعرض به مقدسات
مردم و آنچه كه مردم دلبستهى به آنها هستند،
موضوع كوچكى نيست؛ موضوع بسيار مهمى است. و عجيب
اين است كه با همهى اين گستاخيها و بىپرواييها،
دم از حقوق بشر و دم از دمكراسى و... هم مىزنند!
اين همان وقاحتى است كه در وجود اينها واقعاً عجيب
است. من مطمئنم كه مردم مسلمان، بخصوص مردم شيعه -
چه در كشور خودمان، چه در شهرهاى مختلف عراق، چه
در بقيهى نقاط عالم - در مقابل اين تعرض و گستاخى
امريكاييها ساكت نخواهند نشست. امريكاييها چه
خودشان بفهمند يا نفهمند، اعتراف بكنند يا نكنند،
در عراق شكست خوردهاند. آن وضعى كه امريكاييها در
عراق پيش آوردهاند و آن تخم نفرتى كه در عراق
كاشتهاند، محصول تلخش را تا دهها سال در عراق،
بلكه در كل منطقه، خواهند چيد. اينطور نيست كه
اينها خيال كنند خواهند توانست در عراق بمانند و
بر مردم عراق سلطه پيدا كنند و بىدردسر حكومت
كنند و نفت عراق را ببرند و مردم آن را اينطور
تحقير كنند.
ماجراى زندان «ابو غريب» - كه اخيراً
معلوم شده است كه اين ماجرا مخصوص زندان ابوغريب
هم نيست و در همه يا در اكثر زندانهايى كه امريكا
در عراق دارد، با عراقيها همين رفتار مىشده است -
داغ ننگى بر پيشانى امريكاييها شد؛ و اين داغ به
اين آسانيها پاك نخواهد شد. آن وقت رؤساى امريكايى
- رئيسجمهور و باند حاكم بر امريكا -
مىگويند ما خبر نداشتيم؛ عذرخواهىشان اين است!
مىگويند ما اطلاع نداشتيم؛ ما درِ شكنجهگاههاى
صدام را بستهايم. مگر فرق مىكند كه چه كسى مردم
را شكنجه كند؛ صدام يا شما؟! شكنجه، شكنجه است.
شما درِ شكنجهگاههاى صدام را نبستيد؛ شما جاى
صدام را گرفتهايد. اين كه مىگويند ما خبر
نداشتيم، اولاً دروغ مىگويند؛ چون صليب سرخ
صريحاً اعلام كرد كه از مدتها قبل مسؤولان ردهى
بالاى ارتش و مسؤولان امريكا را در جريان اين كار
قرار داده است. معلوم مىشود كه از مدتها قبل اين
كار اتفاق افتاده و حالا آشكار شده است؛ بنابراين
بايد خبر به اينها رسيده باشد و اگر نرسيده، اين
موضوع، خودش جرم ديگرى است. وانگهى، مگر صدام خودش
به سلولها مىآمد و شكنجه مىكرد؟ صدام هم
مأمورينش مىكردند، شما هم مأمورينتان دارند
مىكنند.
دستگاه شما، دستگاه نفرت، ظلم،
بىاعتنايى و بىاحترامى به كرامت انسانهاست. چرا
وارد عراق شديد؟ چرا يك كشور مستقل را زير چكمهى
سربازان خودتان اينطور لگدمال كرديد؟ چرا كرامت و
ارزش مردم عراق را ناديده گرفتيد؟ حالا دارند طرح
انتقال قدرت درست مىكنند، منتها قدرتى كه در واقع
در اختيار خودِ امريكاييها باشد. سياستمداران و
نخبگان عراقى بدانند كه هر قدرتى كه در عراق روى
كار بيايد و دستنشاندهى امريكاييها تلقى شود،
اين قدرت به قدر امريكا پيش مردم عراق منفور خواهد
بود. مردم عراق حاضر نيستند كه بعد از رفتن صدام،
سلطهى امريكا و دستنشاندههاى امريكا را بر
آنجا ببينند. انتقال قدرت، به اين است كه به مردم
عراق انتقال قدرت شود و انتخابات انجام گيرد؛ مردم
انتخاب كنند، نه اينكه كسى بيايد آنجا يك طرحى
را كه امريكاييها مايلند، به نخبگان و سياستمداران
عراقى ديكته كند و آنها هم تسليم همان طرح امريكا
شوند.
ورود امريكاييها به عراق غلط بود،
ماندنِشان غلط بود، رفتارشان با مردم غلط بود،
حاكم امريكايى بر سر مردم گذاشتن غلط بود و
آمدنِشان به سمت كربلا و نجف غلط بود. اين
كارهايى كه اخيراً كردند، غلطاندرغلط است و بدانند
كه مطمئناً دنياى اسلام و بخصوص دنياى شيعه در
مقابل اينها ساكت نخواهد ماند. در دنياى اسلام
چهرهى مطهر اميرالمؤمنين، چهرهى مطهر سيدالشهدا
(سلاماللَّهعليهما) چهرههاى نورانىيى است كه
در اعماق دلهاى مردم جا دارد؛ آنوقت بيايند وارد
شهر كربلا و نجف شوند و در كنار «وادىالسلام» كه
محل دفن صلحا و بزرگان و اوليا و اوصياست، حضور
نظامى پيدا كنند و دهها نفر از مردم بىگناه نجف
و كربلا را به قتل برسانند.
جنايتى كه اينها انجام مىدهند،
بزرگترين جنايتهاست و اين جنايت از نظر دنياى
اسلام، از نظر ملت ايران و از نظر همهى شيعيان
جهان محكوم است و مسلّم است كه امريكاييها نخواهند
توانست اين راه را ادامه دهند. هرچه هم ادامه
دهند، بيشتر در اين گنداب كه خودشان به وجود
آوردهاند، فرو خواهند رفت و بيشتر اسير اين
باتلاق خواهند شد. اگر هرچه زودتر خودشان را خلاص
كنند و نجات دهند، به صرف آنهاست. البته
امريكاييها گير افتادهاند و الان هيچ كار
نمىتوانند بكنند؛ ادامه دادنِشان شكست است، خارج
شدنِشان هم شكست است؛ اما در عين حال، ادامه
دادن، شكست بزرگترى است و ضربهى سهمگينترى بر
آنها وارد خواهد كرد. امروز آنها در عراق و
صهيونيستهاى غاصب در فلسطين، بزرگترين جنايت بشرى
را مرتكب مىشوند و اين كافى است كه دنيا به
حقانيت سخن جمهورى اسلامى كه «مرگ بر امريكا» و
«مرگ بر اسرائيل» را جزو شعارهاى خودش قرار داده،
پى ببرد. اگر امروز دولتهاى اروپايى حقيقتاً در
ادعاى طرفدارى از حقوق بشر صادقند و راست
مىگويند، بايد صريحاً در مقابل اين حركتى كه
امريكاييها كردهاند، اقدام كنند؛ حرف فايدهيى
ندارد و كشورهاى اروپايى بايد در مجمع عمومى
سازمان ملل، نه در شوراى امنيت كه بتوانند آن را
«وتو» كنند، قطعنامه ببرند و اين رفتارهاى ضدبشرى
امريكا را محكوم كنند، تا نشان دهند كه واقعاً
راست مىگويند؛ والّا صِرف ادعاى حقوق بشر از نظر
ملتها، هيچ ارزشى ندارد.
والسّلام عليكم و رحمةاللَّه
